دوره 2، شماره 3 - ( 9-1395 )                   جلد 2 شماره 3 صفحات 51-60 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zibaei A R, Sadeghi H, Baghaeian M. Comparison of Myoelectric Activity of a Selection of Upper Extremity Muscles while Doing Bench Press in Two Training Methods of TRX and Barbell Bench Press. J Sport Biomech. 2016; 2 (3) :51-60
URL: http://biomechanics.iauh.ac.ir/article-1-103-fa.html
زیبایی احمد رضا، صادقی حیدر، بقاییان مهدی. مقایسه فعالیت میوالکتریکی منتخبی از عضلات اندام فوقانی هنگام اجرای پرس سینه در دو روش تمرینی تی آر ایکس و پرس سینه نیمکت با هالتر. مجله بیومکانیک ورزشی. 1395; 2 (3) :51-60

URL: http://biomechanics.iauh.ac.ir/article-1-103-fa.html


گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران
چکیده:   (459 مشاهده)
هدف: ﺍﻳﻦ ﭘﮋﻭﻫﺶ به‌منظور بررسی مقایسه فعالیت میوالکتریکی منتخبی از عضلات اندام فوقانی هنگام اجرای پرس سینه در دو روش تمرینی تی آر ایکس و روش تمرینی پرس سینه نیمکت با هالتر اجرا شد.
روش‌ها: در این پژوهش 10 دانشجوی رشته تربیت‌بدنی که از نظر جسمی سالم و دارای سابقه ورزشی و تمرینات تی آر ایکس بودند شرکت کردند. با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی Bio Vision شانزده کانالِ و الکترودهای سطحی دو قطبی، فعالیت عضلات سینه‌ای بزرگ، دالی قدامی، سه سر بازویی و ذوزنقه اندازه‌گیری شد. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات با روش آنالیز واریانس با داده‌های تکراری برای ارزیابی تفاوت بین سه حالت مورد آزمایش روی یک گروه آزمودنی (05/0p<) ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪ.
یافته‌ها: نتایج نشان داد میزان فعالیت عضله دالی قدامی در روش TRX(b) در مقایسه با پرس سینه نیمکت با هالتر 85% (015/0P=) و در مقایسه با روش TRX(a) 66% به‌طور معناداری کاهش یافت (017/0P=). باوجوداین، بین پرس سینه نیمکت با هالتر و روش TRX(a) تفاوت معناداری مشاهده نشد (65/0P=)، میزان فعالیت عضله سینه‌ای بزرگ در روش پرس سینه نیمکت با هالتر در مقایسه با TRX(a) 133% (000/0P=) و در مقایسه با روش TRX(b) 200% به‌طور معناداری افزایش یافت (000/0P=). میزان فعالیت عضله سه سر بازویی درروش پرس سینه نیمکت با هالتر در مقایسه با TRX(b) 185% افزایش معنادار یافت (023/0P=). در مقایسه میانگین رتبه‌های عضله ذوزنقه در سه شرایط آزمون پرس سینه مشخص گردید TRX(a) دارای بالاترین رتبه و روش پرس سینه نیمکت با هالتر دارای کمترین رتبه است و روش پرس سینه نیمکت با هالتر فعالیت الکتریکی کمتری در مقایسه با روش‌های TRX(a) و TRX(b) دارد.
نتیجه‌گیری: تمرین مقاومتی پرس سینه با تی آر ایکس می‌تواند به‌عنوان یک تمرین جایگزین و مؤثر برای تمرین پرس سینه نیمکت  با هالتر باشد(با توجه به جاگیری کم و قابلیت همراه بودن و نصب در همه جا)، زیرا پرس سینه با تی آر ایکس درشیب‌های کمِ تنه باعث فعالیت عضلانی نزدیک به سطح‌فعالت عضلات در هنگام تمرین پرس سینه نیمکت با هالتر شده است.
متن کامل [PDF 735 kb]   (157 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۵/۳۱ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۰/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه بیومکانیک ورزشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Sport Biomechanics

Designed & Developed by : Yektaweb