دوره 4، شماره 1 - ( 3-1397 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 17-29 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه حرکات اصلاحی و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
چکیده:   (145 مشاهده)
هدف: تعادل اندام فوقانی ارتباط نزدیکی با قدرت عضلات مرکزی بدن، اندام فوقانی و ثبات تنه در یک زنجیره حرکتی بسته دارد و شنا ورزشی است که نیازمند میزان قابل‌توجهی قدرت، استقامت، تحرک و تعادل در اندام فوقانی است. بنابراین هدف از مطالعه حاضر مقایسه دو برنامه تمرینی ثبات مرکزی در خشکی و آب بر تعادل اندام فوقانی و عملکرد شناگران می‌باشد.
روش‌ها: نمونه آماری تعداد 28 نفر از شناگران در دسترس شهرستان سبزوار بودند که به‌صورت تصادفی به سه گروه تمرین در خشکی (10نفر)، تمرین در آب (10نفر) و گروه کنترل (8 نفر) تقسیم شدند. برای اندازه‌گیری عملکرد شنا از تعداد دست در دقیقه و رکورد شنا و برای تعادل از آزمون عملکردی تعادل اندام فوقانی استفاده شد. تحلیل آماری داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مختلط دوعاملی برای مقایسه درون‌گروهی و بین گروهی متغیرهای پژوهش و از آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه‌ها‌‌‌‌‌ی دو به دو گروه‌ها استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که 4 هفته تمرینات ثبات مرکزی در خشکی باعث بهبود زمان شنای 50‌متر و همچنین بهبود تعادل اندام فوقانی در سمت برتر و غیربرتر شد. این بهبود در زمان شنا برای گروه تمرین در آب و نیز برای تواتر دست در هر دو گروه معنادار نبود.
نتیجه‌گیری: به‌طورکلی، پژوهش حاضر اهمیت تمرینات ثبات مرکزی در خشکی و آب را بر عملکرد و تعادل شناگران نشان داد. لذا، مربیان و شناگران نوجوان غیررقابتی می‌توانند از پروتکل مطالعه حاضر برای بهبود تعادل اندام فوقانی و عملکرد شنا در برنامه تمرینی خود استفاده کنند.
متن کامل [PDF 890 kb]   (85 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۱۱/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۳/۳ | انتشار: ۱۳۹۷/۴/۶