دوره 5، شماره 1 - ( 3-1398 )                   جلد 5 شماره 1 صفحات 49-38 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2- گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3- دانشجوی کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
4- استادیار آسیب شناسی ورزشی، گروه آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
چکیده:   (5484 مشاهده)
هدف: هدف از این مطالعه بررسی الگوی زمان‌بندی فعالیت عضلات منتخب طی دویدن در دانش‌آموزان پسران دارای عارضه سربه‌جلو در مقایسه با همتایان سالم خود بود.
روش ها: ۱۲ نفر کودک پسر دارای عارضه سربه‌جلو (با میانگین و انحراف معیار سن: ۱/۴±۱۱/۷ سال، قد: ۶/۲±۱۴۹/۷ سانتی‌متر، وزن: ۴/۷±۳۸/۰ کیلوگرم و ۱۶ نفر کودک پسر سالم (با میانگین و انحراف معیار سن: ۱/۳±۱۱/۸ سال، قد: ۶/۶±۱۴۸/۲ سانتی‌متر، وزن: ۰/۴±۳۹/۶ کیلوگرم) داوطلب شرکت در پژوهش شدند. زمان‌بندی فعالیت عضلات راست‌کننده ستون فقرات (ناحیه گردنی)، جناغی چنبری پستانی، دندانه‌ای قدامی، ذوزنقه فوقانی و تحتانی سمت چپ و راست بدن طی دویدن با پای برهنه بررسی شدند. فعالیت عضلانی با استفاده از یک سیستم الکترومایوگرافی ۱۶ کاناله بی‌سیم ثبت شد. از آزمون تی مستقل جهت تحلیل آماری داده‌ها استفاده شد.
یافته ها: یافته‌های پژوهش هیچ‌گونه اختلاف معناداری را در شروع و پایان فعالیت عضلات طی فاز اتکا دویدن بین دو گروه نشان نداد (۰/۰۵ نتیجه گیری: در مجموع، از این یافته‌ها می‌توان در برنامه توان‌بخشی افراد دارای عارضه سر‌به‌جلو در محیط‌های درمانی استفاده کرد.
متن کامل [PDF 4071 kb]   (2690 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (3434 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1397/9/21 | پذیرش: 1398/2/5 | انتشار: 1398/3/11

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.