دوره 6، شماره 1 - ( 3-1399 )                   جلد 6 شماره 1 صفحات 32-43 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، ایران.
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
چکیده:   (1264 مشاهده)
هدف: دوی سه هزار متر یکی از رویدادهای مهیج و محبوب در بین دوهای استقامت و نیمه‌استقامت محسوب می‌شود که به دلیل شرایط خاص این رشته می‌توان هم‌زمان سیستم‌های تولید انرژی هوازی و بی‌هوازی را مورد استفاده قرار داد. هدف از انجام این پژوهش، مقایسه تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی و استقامتی بر فاکتورهای فیزیولوژیکی، عملکردی و رکورد دوندگان نخبه بود
روش ها: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 22 مرد دونده نخبه به صورت تصادفی در دو گروه تمرین مقاومتی (11 نفر) و تمرین استقامتی (11 نفر) قرار گرفتند. برنامه تمرین مقاومتی و استقامتی شامل هشت هفته تمرین هوازی، هر هفته سه جلسه و هر جلسه به مدت 55 تا 60 دقیقه بود. پیش از شروع و پس از پایان دوره تمرین، شاخص‌های فیزیولوژیک و عملکردی جمع‌آوری شد. برای مقایسه درون‌گروهی و بین‌گروهی از روش آنالیز واریانس با اندازه‌های تکراری استفاده شد و نتایج در سطح معنی داری 0/05>P آزمایش شدند
یافته ها: تمرین منجر به تغییرات معنی‌داری در متغیرهای ضربان قلب، فشار خون، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، تعادل و رکورد سه هزار متر در هر دو گروه تمرین مقاومتی و استقامتی شد (0/05>P). تغییرات میانگین‌های بین‌گروهی در متغیرهای ضربان قلب، فشار خون، قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، تعادل و رکورد سه هزار متر در بین دو گروه آزمایش تفاوت معنی‌دار داشت (0/05>P)
نتیجه گیری: تمرینات مقاومتی و استقامتی با افزایش قدرت عضلانی، استقامت عضلانی، تعادل و کاهش معنی‌دار رکورد دوندگان مرد همراه است. به طور خلاصه ممکن است استفاده کردن از هر دو نوع تمرین اثر مثبتی بر رکورد دوندگان و شاخص‌های عملکردی داشته باشد.
واژه‌های کلیدی: فشار خون، ضربان قلب، قدرت عضلانی
متن کامل [PDF 4516 kb]   (757 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (396 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1398/11/21 | پذیرش: 1399/2/6 | انتشار: 1399/3/12

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.