fa مقایسه فعالیت میوالکتریکی منتخبی از عضلات اندام فوقانی هنگام اجرای پرس سینه در دو روش تمرینی تی آر ایکس و پرس سینه نیمکت با هالتر تخصصي Special پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b nazanin;">هدف:</span></strong><span style="font-family:b nazanin;"> ﺍﻳﻦ ﭘﮋﻭﻫﺶ به‌منظور</span> <span style="font-family:b nazanin;">بررسی مقایسه فعالیت میوالکتریکی منتخبی از عضلات اندام فوقانی هنگام اجرای پرس سینه در دو روش تمرینی تی آر ایکس و روش تمرینی پرس سینه نیمکت با هالتر اجرا شد.</span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;">روش‌ها: </span></strong><span style="font-family:b nazanin;">در این پژوهش 10 دانشجوی رشته تربیت‌بدنی که از نظر جسمی سالم و دارای سابقه ورزشی و تمرینات تی آر ایکس بودند شرکت کردند. با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی </span><span dir="LTR">Bio Vision</span><span style="font-family:b nazanin;"> شانزده کانالِ و الکترودهای سطحی دو قطبی، فعالیت عضلات سینه‌ای بزرگ، دالی قدامی، سه سر بازویی و ذوزنقه اندازه‌گیری شد. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات</span> <span style="font-family:b nazanin;">با روش آنالیز واریانس با داده‌های تکراری برای ارزیابی تفاوت بین سه حالت مورد آزمایش روی یک گروه آزمودنی (05/0</span><span dir="LTR">p</span><span dir="LTR"><</span><span style="font-family:b nazanin;">)</span> <span style="font-family:b nazanin;">ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪ.</span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;">یافته‌ها: </span></strong><span style="font-family:b lotus;">نتایج نشان داد میزان فعالیت عضله دالی قدامی در روش </span><span dir="LTR">TRX(b)</span><span style="font-family:b lotus;"> در مقایسه با پرس سینه نیمکت با هالتر 85% (015/0</span><em><span dir="LTR">P</span></em><span dir="LTR">=</span><span style="font-family:b lotus;">) و در مقایسه با روش </span><span dir="LTR">TRX(a)</span><span style="font-family:b lotus;"> 66% به‌طور معناداری کاهش یافت (017/0</span><em><span dir="LTR">P</span></em><span dir="LTR">=</span><span style="font-family:b lotus;">). باوجوداین، بین پرس سینه نیمکت با هالتر و روش </span><span dir="LTR">TRX(a)</span><span style="font-family:b lotus;"> تفاوت معناداری مشاهده نشد (65/0</span><em><span dir="LTR">P</span></em><span dir="LTR">=</span><span style="font-family:b lotus;">)، میزان فعالیت عضله سینه‌ای بزرگ در روش پرس سینه نیمکت با هالتر در مقایسه با </span><span dir="LTR">TRX(a)</span><span style="font-family:b lotus;"> 133% (000/0</span><em><span dir="LTR">P</span></em><span dir="LTR">=</span><span style="font-family:b lotus;">) و در مقایسه با روش </span><span dir="LTR">TRX(b)</span><span style="font-family:b lotus;"> 200% به‌طور معناداری افزایش یافت (000/0</span><em><span dir="LTR">P</span></em><span dir="LTR">=</span><span style="font-family:b lotus;">). میزان فعالیت عضله سه سر بازویی درروش پرس سینه نیمکت با هالتر در مقایسه با </span><span dir="LTR">TRX(b)</span><span style="font-family:b lotus;"> 185% افزایش معنادار یافت (023/0</span><em><span dir="LTR">P</span></em><span dir="LTR">=</span><span style="font-family:b lotus;">). در مقایسه میانگین رتبه‌های عضله ذوزنقه در سه شرایط آزمون پرس سینه مشخص گردید </span><span dir="LTR">TRX(a)</span><span style="font-family:b lotus;"> دارای بالاترین رتبه و روش پرس سینه نیمکت با هالتر دارای کمترین رتبه است و روش پرس سینه نیمکت با هالتر فعالیت الکتریکی کمتری در مقایسه با روش‌های </span><span dir="LTR">TRX(a) </span><span style="font-family:b lotus;">و </span><span dir="LTR">TRX(b) </span><span style="font-family:b lotus;">دارد.</span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه‌گیری: </span></strong><span style="font-family:b lotus;">تمرین مقاومتی پرس سینه با تی آر ایکس می‌تواند به‌عنوان یک تمرین جایگزین و مؤثر برای تمرین پرس سینه نیمکت &nbsp;با هالتر باشد(با توجه به جاگیری کم و قابلیت همراه بودن و نصب در همه جا)، زیرا پرس سینه با تی آر ایکس درشیب‌های کمِ تنه باعث فعالیت عضلانی نزدیک به سطح‌فعالت عضلات در هنگام تمرین پرس سینه نیمکت با هالتر شده است.</span> <strong><em>Objective: </em></strong>The aim of present research is to compare the myoelectric activity of some chosen upper extremity muscles while doing bench press in two training methods of TRX and barbell bench press.<br> <strong><em>Methods: </em></strong>Ten physically healthy students of physical education with experience in TRX participated in the study. Electromyography Bio Vision sixteen-channel and surface electrodes were used to calculate muscle activity of pectoralis major, anterior deltoeid, triceps brachii and trapezius. Data analysis of variance with repeated measures was used to assess the difference between the three states of the experiment at p<0/05.<br> <strong><em>Results: </em></strong>After performing the relative tests following results were obtained: the activity rate of dolly anterior muscle in TRX(b) method compared to barbell bench press 85% (P=0.015) and TRX(a) 66% decreased meaningfully (P=0.017). However, there were no meaningful difference, between barbell bench press and TRX(a) (P=0.65), the activity rate of pectoralis major muscles in barbell bench press increased by (P=0.000) as compared with 200% (P=0.000) for TRX(b). The activity rate of the triceps brachii in barbell bench press method increased by 185% as compared with TRX(b) (P=0.023). Compared to average ratings of trapezius muscle, it was found that TRX(a) would have the highest rating and the barbell bench press has the lowest and it was also observed that barbell bench press has less electrical activity compared to TRX(a) and TRX(b) methods.<br> <strong><em>Conclusion: </em></strong>Considering these results it can be maintained that TRX bench press resistance training can be an alternative and effective practice for barbell bench press because, given the results, it can be appreciated that TRX bench press, dips low in the trunk, can lead to muscle activity close to the level of muscle activity during the barbell bench press drill. تمرینات تی آر ایکس, پرس سینه با تی آر ایکس, پرس سینه نیمکت با هالتر Myoelectric activity, TRX trainings, TRX bench press, Barbell bench press 51 60 http://biomechanics.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-131-1&slc_lang=fa&sid=1 Ahmad Reza Zibaei احمد رضا زیبایی azibaei2013@gmail.com 1003194753284600923 1003194753284600923 Yes Department of Physical Education and Sport Sciences, Islamic Azad University Central Tehran Branch, Tehran, Iran گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران Heydar Sadeghi حیدر صادقی sadeghih@yahoo.com 1003194753284600924 1003194753284600924 No Department of Physical Education and Sport Sciences, Islamic Azad University Central Tehran Branch, Tehran, Iran گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران Mahdi Baghaeian مهدی بقاییان mahdi.bagha@gmail.com 1003194753284600925 1003194753284600925 No Department of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران، ایران