fa مقایسه نیروی عمودی عکس العمل زمین حین راه رفتن به جلو و عقب در مردان کاراته کای حرفه ای با زانوی پرانتزی و نرمال تخصصي Special پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">هدف</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">: هدف از انجام این تحقیق مقایسه نیروی عمودی عکس&shy;العمل زمین حین راه رفتن به جلو و عقب در مردان کاراته&shy;کای حرفه</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:13.0pt;">&shy;</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">ای با زانوی پرانتزی و نرمال بود. </span></span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">روش&shy; ها: </span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">در این مطالعه</span></span> <span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">نیمه&shy;تجربی 20 کاراته&shy;کای مرد حرفه&shy;ای در دو گروه زانوی پرانتزی و نرمال شرکت کردند. نیروی عمودی عکس&shy;العمل زمین حین راه رفتن به جلو و عقب با استفاده از صفحه نیرو با فرکانس250 هرتز اندازه&shy;گیری شد. برای بررسی فرضیه&shy;ها از آزمون </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:13.0pt;">Mixed ANOVA</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;"> استفاده شد. </span></span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">یافته&shy; ها: </span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">نیروی اوج اول </span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">به‌طور معناداری حین راه رفتن به عقب از راه رفتن به جلو بیشتر بود</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;"> ((0/03</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">)، (00/0</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">))، نیروی اوج دوم در اندام غیر غالب به‌طور معناداری حین راه رفتن به عقب از راه رفتن به جلو کمتر بود (0/01</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">). نیروی اوج اول حین راه رفتن به عقب در اندام غالب و حین راه رفتن به جلو در اندام غیرغالب به‌طور معناداری در گروه نرمال بیشتر بود ((0/06</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">)، (00/0</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">)). نیروی عمق حین راه رفتن به جلو در گروه نرمال به‌طور معناداری بیشتر بود ((0/01</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">)، (0/01</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">)). نیروی اوج دوم در اندام غالب حین راه رفتن به هر دو جهت در گروه زانوی پرانتزی به‌طور معناداری بیشتر بود ((0/05</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">)، (0/04</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:13.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">))</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">نتیجه&shy; گیری: </span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:13.0pt;">با توجه به یافته&shy;های تحقیق زانو پرانتزی می&shy;تواند عاملی تأثیرگذار بر نیروی عمودی عکس&shy;العمل زمین به‌عنوان یک فاکتور پیشگوی آسیب&shy;های اسکلتی- عضلانی در ورزشکاران رشته کاراته در نظر گرفته شود و راه رفتن به عقب می&shy;تواند تغییر نیروی عمودی عکس&shy;العمل زمین نسبت به راه رفتن به جلو در ورزشکاران این رشته ورزشی را موجب شود. </span></span> <strong>Objective</strong>: The purpose of this study was to compare vertical ground reaction force during forward and backward walking among the male professional Karatekas with genu varum and normal knee.<br> <strong>Methods</strong>: 20 professional male Karates (in genu varum and normal groups) participated in this semi-experimental study. The vertical ground reaction force was measured using force plate system during forward and backward walking utilizing 250 Hz frequency. Mixed ANOVA test was run to analyze the obtained data.<br> <strong>Results</strong>: The first force peak was significantly higher during backward walking (p=0.00) than forward walking (p=0.03). The second force peak was significantly lower in non-dominant limb during backward walking than forward walking (p=0.01). The first force peak in dominant limb during backward walking and in non-dominant limb during forward walking were significantly higher in normal group [(p=0.00), (p=0.06)]. Also, depth force during forward walking was significantly more in the normal group ((p=0.01), (p=0.01)). While, the second force peak in dominant limb during backward-forward-walking was significantly more in genu varum group [(p=0.04), (p=0.05)].<br> <strong>Conclusion</strong>: Based on the results of present study, genu varum can be considered as an effective factor on vertical ground reaction force (as predictor factor of musculoskeletal injuries among the Karate professionals, and backward walking can cause a change in vertical ground reaction force more than forward walking does. نیروی عکس العمل زمین, راه رفتن, زانوی پرانتزی, کاراته Ground reaction force, Walking, Genu varum, Karate 37 46 http://biomechanics.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-134-1&slc_lang=fa&sid=1 Heydar Sadeghi حیدر صادقی 1003194753284600983 1003194753284600983 No Siavash Shirvanipour سیاوش شیروانی پور siavash876@yahoo.com 1003194753284600984 1003194753284600984 Yes Department of Sport Biomechanics, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran. گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Raghad Mimar رغد معمار 1003194753284600985 1003194753284600985 No