fa ارتباط تیپ بدنی با کنترل پاسچر ایستا، نیمه‌پویا و پویای زنان نوجوان، جوان و میان‌سال تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">هدف</span></strong></span> تیپ‌سنجی یا سوماتوتایپ روشی برای توصیف فیزیک انسان با استفاده از تعدادی از خصیصه‌هاست که به شکل و وضعیت بدن مرتبط‌اند و می‌تواند کنترل پاسچر را تحت تأثیر قرار‌دهد، هدف از انجام این تحقیق ارتباط تیپ بدنی با کنترل پاسچر ایستا، نیمه‌پویا و پویای زنان نوجوان، جوان و میان‌سال بود.&nbsp;<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">روش ها</span></strong></span> ۱۴۰ نفر از زنان ۱۲ تا ۵۰ سال با میانگین سن ۱۰/۹۴&plusmn;۲۶/۵۴، که هیچ‌گونه ناهنجاری اسکلتی، آسیب و درد در اندام تحتانی، آسیب دهلیزی و عصبی‌عضلانی نداشتند، به‌عنوان آزمودنی در این تحقیق شرکت کردند. ویژگی‌های آنتروپومتریک مربوط به تیپ بدنی اندازه‌گیری شد و سپس بر اساس روش هیث کارتر آزمودنی‌ها به سه گروه اکتومورف (۴۶ نفر)، مزومورف (۴۵ نفر) و اندومورف (۴۹ نفر) تقسیم شدند. برای ارزیابی کنترل پاسچر پویا، تست Y و برای برآورد کنترل پاسچر ایستا و نیمه‌پویا تست شمارش خطا اجرا شد. برای محاسبه میانگین و انحراف استاندارد سن، قد، وزن، تعداد خطا در تست BESS و فاصله دستیابی در سه جهت آزمون Y، از آمار توصیفی و برای ارتباط تیپ بدنی با کنترل پاسچر پویا، نیمه‌پویا و ایستا از همبستگی کای اسکوئر در سطح معناداری ۰/۰۵&ge; P استفاده شد.&nbsp;<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">یافته ها</span></strong></span> یافته‌های تحقیق نشان داد آزمودنی‌های مزومورف به لحاظ کنترل پاسچر ایستا و نیمه‌پویا بهتر از گروه اکتومورف و اندومورف بودند و کمترین میزان خطا را داشتند. در کنترل پاسچر پویا، در جهت قدامی تست Y، به ترتیب اکتومورف‌ها، مزومورف‌ها و اندومـورف‌ها بیشتـرین دستیـابی را داشتند. در جهت خلفی‌داخلی اگرچه گروه اندومورف ضعیف‌ترین عملکرد را داشت، اما آزمون کای اسکوئر تفاوت معناداری را نشان نداد. در جهت خلفی‌خارجی نیز گروه اندومورف به طور معناداری نسبت به دو گروه دیگر ضعیف‌تر بود.<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">نتیجه گیری</span></strong></span> عملکرد بهتر مزومورف‌ها نشان‌دهنده سودمندی قدرت و ساختار عضلانی مناسب برای پایداری مفصلی و کنترل قامتی و ارتباط جزء عضلانی غالب با کنترل پاسچر ایستا و نیمه‌پویاست. همچنین کنترل قامتی بهتر گروه اکتومورف نسبت به اندومورف‌ها نشان می‌دهد در نمونه‌هایی که تفاوت معناداری در میانگین قد ندارند، احتمالاً توزیع جرمی بیش از ارتفاع مرکز ثقل تا سطح اتکا، که از عوامل اصلی پایداری محسوب می‌شود، فاکتور ممیز بین کنترل قامتی اکتومورف‌ها و اندومورف‌ها بوده است.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">Objective</span></strong></span> Somatotype is a way of describing the human body shape and composition which can affect postural control. The aim of this study was to evaluate the relationship of somatotype with static, semi-dynamic and dynamic balances in adolescent, young and middle-aged women.&nbsp;<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">Methods</span></strong></span> Participants were 140 women aged 12-50 years (Mean&plusmn;SD of age=26.45&plusmn;10.94) with no skeletal abnormalities, lower extremity pain and injury, vestibular and neuromuscular injury. Their anthropometric characteristics were measured and then they assigned into three groups of ectomorph (n=46), mesomorph (n=45) and endomorph (n=49) based on the heath-carter method. The Y Balance Test (YBT) was used for assessment of dynamic balance, and for semi-dynamic and static balance measurement, the Balance Error Scoring System (BESS) was used. Descriptive statistics was used to describe Mean&plusmn;SD of age, height, weight, number of errors under BESS, and the reach distance in three directions under YBT. To determine the relationship of somatotype with static, semi-dynamic and dynamic balance, Chi-square test was performed considering a significance level of P&le;0.05.&nbsp;<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">Results</span></strong></span> Mesomorphic women had better static and semi-dynamic balance compared to the ectomorph and endomorph groups. In anterior direction under YBT, ectomorph, mesomorph and endomorph groups had the highest reach. In posteromedial direction, although endomorphs had the poorest performance, the result was not significant. In posterolateral direction, endomorphs had also the poorest performance.<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">Conclusion</span></strong></span> Better performance of mesomorphs indicated their better muscle strength and structure which are useful for joint stability and postural control. Moreover, the better postural control of ectomorphs compared to endomorphs shows that the mass distribution of more than the height of the center of gravity until the base of support which is one of the main determinants of stability, is probably the factor that differentiated their postural control.</div> تیپ ‌بدنی, کنترل پاسچر ایستا, کنترل پاسچر نیمه‌پویا, کنترل پاسچر پویا Somatotype, Static balance, Semi-dynamic balance, Dynamic balance 42 53 http://biomechanics.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-247-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahbubeh Keivan محبوبه کیوان m.keivan2@yahoo.com 10031947532846001695 10031947532846001695 Yes Department of Sports Biomechanics, Faculty of Physical Education and Sports Science, Islamic Azad University Central Tehran Branch, Tehran, Iran. گروه بیومکانیک ‌‌ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ‌ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران ‌مرکزی، تهران، ایران. Heydar Sadeghi حیدر صادقی 10031947532846001696 10031947532846001696 No Department of Biomechanics and Sport Injuries, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran. گروه آسیب‌شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.