fa شیوع و بررسی مکانیسم آسیب مچ پای کاراته‌کاران حرفه‌ای ایران عمومى General كاربردي Applicable <div style="text-align: justify;"><span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">هدف:</span></strong></span> هدف از این مطالعه، شیوع و بررسی انواع مکانیسم آسیب مچ پای کاراته‌کاران حرفه‌ای ایران بود.<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">روش ها:</span></strong></span> ۳۹۰ کاراته کا با میانگین سنی ۵/۸&plusmn;۲۴/۲ سال و وزن ۱۱/۸&plusmn;۶۳/۵ کیلوگرم سبک مبارزه (کومیته) شرکت‌کننده در انتخابی تیم ملی در این تحقیق شرکت کردند. جهت ثبت اطلاعات مربوط به آسیب مچ پا از جمله سابقه، مکانیسم، نوع درمان و نحوه تأثیرگذاری این آسیب‌ها بر توانایی و محدودیت اجرای فعالیت‌های روزانه و ورزشی آزمودنی‌ها از پرسش‌نامه FAAM استفاده شد. از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) برای توصیف داده‌ها و از آزمون همبستگی پیرسون برای تعیین ارتباط بین خرده‌مقیاس‌های روزمره و ورزشی FAAM و از سطح خوداظهاری فرد در سطح معناداری ۰/۰۵ درصد استفاده شد.<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">یافته ها:</span></strong></span> ۸۶ درصد کاراته‌کاران تجربه پیچ‌خوردگی و آسیب مچ پا را داشتند و بیشترین میزان آسیب‌دیدگی در حین مسابقه رخ داده است. مهم‌ترین مکانیسم آسیب مچ پا چرخش ناگهانی روی پا و لگد‌زدن به حریف بود و در بیشتر موارد فرد خود‌درمانی انجام داده و به پزشک مراجعه نکرده بود. ضریب همبستگی امتیاز مقیاس فعالیت‌های روزمره و ورزشی نیز با نمرات خود‌اظهاری ورزشکاران نیز به ترتیب P=۰/۰۰۰، r=۰/۵۸۸ و P=۰/۰۰۰، r=۰/۷۴۲ بود.&nbsp;<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">نتیجه گیری:</span></strong></span> با توجه شیوع آسیب‌دیدگی ورزشکاران، توصیه می‌شود برنامه‌های حس عمقی و تقویتی ویژه‌ای در جهت کاهش ریسک‌فاکتورهای آسیب در دستور کار مربیان قرار گیرد. با توجه به عدم پیگیری ورزشکاران در بیشتر آسیب‌دیدگی‌ها در امر درمان و بازتوانی و امکان بروز آسیب مجدد در مچ پا، پیشنهاد می‌شود پس از آسیب، فرایند ریکاوری و برگشت به تمرین تحت نظر پزشک انجام گیرد.</div> <span class="rangySelectionBoundary" id="selectionBoundary_1571425077836_9748955298876987" style="line-height: 0; display: none;"></span> <div style="text-align: justify;"><span style="color:#FFFFFF;"><strong><pwa class="pwa-mark" data-pwa-category="style" data-pwa-dictionary-word="Objective" data-pwa-heavy="false" data-pwa-hint="Readability may be enhanced by using: Aim" data-pwa-id="pwa-BBA182E6E7ECA3CAF56EC3D3D6DFC278" data-pwa-rule-id="READABILITY_2072" data-pwa-suggestions="Aim"></pwa><span style="background-color:#006400;">Objective:</span></strong></span> The aim of this study was to investigate the etiology of ankle injury and its prevalence among the Iranian professional karate players.<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">Methods:</span></strong></span> Participants were 390 karate kumite players (Mean&plusmn;SD of age=24.5&plusmn;2.8 years; Mean&plusmn;SD of weight=63.5&plusmn;1.8 kg) attendant in the competitions for the national team selection. Foot and Ankle Ability Measure (FAAM) questionnaire was used for assessing their information of ankle injury such as history, etiology, received treatments, and its effects on their daily living performance and sports activities. Descriptive statistics (Mean&plusmn;SD) were used to describe the data, and Pearson correlation test was used to evaluate the relationship between daily living and sports scores obtained from FAAM and those self-reported scores at a significance level of P&le;0.05.<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">Results:</span></strong></span> Results was reported that 86% of subjects had a history of ankle injury, and most of them occurred during the competition. The most important reason for ankle injury was sudden rotation of the foot and kicking the opponent. In most cases, subjects had self-treatment and did not visit a physician. Correlation coefficients of daily living and sports scores obtained from FAAM with athletes&#39; self-reported scores were 0.588 and 0.742 (P=0.000), respectively.<br> <span style="color:#FFFFFF;"><strong><span style="background-color:#006400;">Conclusion:</span></strong></span> Regarding the prevalence of ankle injury among karate players, it is recommended that specific proprioceptive and strengthening programs be put on the agenda for coaches and athletes to reduce the risk factors of injury. Due to the athletes&rsquo; lack of follow-up for treatment and rehabilitation in most injuries, there is a possibility of re-injury to the ankle; therefore, the recovery process should be performed after injury under the supervision of a physician and returning to training should be done after proper interval.&nbsp;<span class="rangySelectionBoundary" id="selectionBoundary_1571425055612_1444832462600536" style="line-height: 0; display: none;"></span><span class="rangySelectionBoundary" id="selectionBoundary_1571425055627_07164477193815988" style="line-height: 0; display: none;"></span><span class="rangySelectionBoundary" id="selectionBoundary_1571240116046_5837738418933116" style="line-height: 0; display: none;"></span><span class="rangySelectionBoundary" id="selectionBoundary_1571240117022_37104099138241264" style="line-height: 0; display: none;"></span></div> شیوع آسیب, مکانیسم, آسیب مچ پا, پرسشنامه FAAM, کاراته. Prevalence, Etiology, ankle injury, Foot and ankle ability measure, Karate 2 15 http://biomechanics.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-33-4&slc_lang=fa&sid=1 Hamidreza Naserpour حمیدرضا ناصرپور hamidreza.naserpour@gmail.com 10031947532846001693 10031947532846001693 Yes Department of Biomechanics and Sport Injuries, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran. گروه آسیب‌شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. Mona Mirjani مونا میرجانی 10031947532846001694 10031947532846001694 No Department of Sport Injuries and Corrective Exersice, Faculty of Physical Education & Sport Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.