fa ارتباط شاخص‌های عملکردی بر سلامت روان و میزان بروز آسیب‌های ورزشی در دوره‌های پیش‌ و پس از آماده‌سازی ملی‌پوشان پاراتکواندو تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="rtl" style="text-align:justify"><strong>هدف</strong> ورزش پاراتکواندو به دلیل شرایط خاص ورزشکاران معلول، نیازمند توجه به قدرت عضلانی، تعادل و پیشگیری از آسیب است. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط بین قدرت ایزوکینتیک، تعادل عضلانی، ثبات وضعیتی با سنجش آسیب‌های ورزشی و سلامت روان در ملی‌پوشان پاراتکواندو انجام شد.<br> <strong>روش‌ها</strong> در این مطالعه توصیفی - تحلیلی، ۱۲ ورزشکار ملی‌پوش پاراتکواندو (۶ زن و ۶ مرد) در دو مرحله قبل و بعد از آماده‌سازی برای مسابقات ارزیابی شدند. داده‌ها شامل قدرت ایزوکینتیک زانو و مچ پا، نسبت‌های تعادل عضلانی، تعادل وضعیتی (همگی با دستگاه بایودکس)، آسیب‌های ورزشی (پرسش‌نامه‌ اسلو) و سلامت روان (پرسش‌نامه گلدبرگ) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (پارامتریک و غیرپارامتریک بر اساس نرمال یا غیرنرمال بودن توزیع داده‌ها) و با سطح معناداری 0/05 انجام شد.<br> <strong>یافته‌ها</strong> یافته‌های پژوهش نشان داد قدرت عضلات چهارسر، همسترینگ، دورسی‌فلکسور و پلانتارفلکسور در هر دو پای راست و چپ پس از آماده‌سازی در تمام سرعت‌ها به‌طور معناداری افزایش یافت (p = 0.014 to 0.048). نسبت قدرت عضلات همسترینگ به چهارسر و نسبت قدرت عضلات دورسی‌فلکسور به پلانتارفلکسور تغییری معنادار نداشتند (p = 0.087 to 0.098). شاخص‌های تعادل کلی، قدامی‌ـ‌خلفی و داخلی‌ـ‌خارجی بهبود نسبی داشتند؛ اما هیچ‌کدام معنی‌دار نبودند. بین نسبت قدرت عضلات همسترینگ به چهارسر پایین‌تر و امتیاز آسیب‌ها ارتباط معکوس معنادار مشاهده شد (r = &ndash;0.62, p = 0.037). همچنین بین تعادل ضعیف‌تر و امتیاز آسیب‌ها ارتباط مثبت معنادار بود (r = 0.54, p = 0.048). سلامت روان ضعیف‌تر با تعادل ضعیف‌تر (&rho; = 0.49, p = 0.050) و امتیاز آسیب‌ها (&rho; = 0.58, p = 0.043) ارتباط مثبت معنادار داشت.<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong>نتایج بر تقویت عضلات، بهبود تعادل و ارتقای سلامت روان جهت کاهش آسیب و افزایش عملکرد در پاراتکواندو تأکید دارد. همچنین توصیه می‌شود ارزیابی منظم این شاخص‌ها در برنامه‌های آماده‌سازی لحاظ شود.</p> <div style="text-align: justify;"><strong>Objective </strong>Para-taekwondo, due to the unique physical conditions of athletes with disabilities, requires special attention to muscular strength, balance, and injury prevention. This study aimed to examine the relationship between isokinetic strength, muscle balance, and postural stability with sports injuries and mental health in national para-taekwondo athletes..<br> <strong>Methods </strong>In this descriptive-analytical study, twelve national para-taekwondo athletes (6 females, 6 males) were assessed in two phases: before and after a preparatory training period. Collected data included isokinetic strength of the knee and ankle, muscle balance ratios, and postural stability (all measured using a Biodex system), along with sports injuries (assessed via the Oslo Sports Trauma Research Center Questionnaire) and mental health status (evaluated using the Goldberg General Health Questionnaire). Data were analyzed using descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential tests (parametric or non-parametric, depending on data normality), with a significance level set at 0.05.<br> <strong>Results </strong>Significant improvements were observed in quadriceps, hamstring, dorsiflexor, and plantarflexor strength in both limbs at all tested speeds following the preparatory period (p = 0.014 to 0.048). However, no significant changes were found in hamstring-to-quadriceps and dorsiflexion-to-plantarflexion strength ratios (p = 0.087 to 0.098). Postural stability indices (overall, anterior-posterior, and medial-lateral) showed relative improvements, although none reached statistical significance (p = 0.058). A significant inverse correlation was found between lower hamstring-to-quadriceps ratios and injury scores (r = &ndash;0.62, p = 0.037). In addition, poorer balance was positively correlated with higher injury scores (r = 0.54, p = 0.048). Mental health issues were significantly associated with both reduced balance (&rho; = 0.49, p = 0.050) and higher injury scores (&rho; = 0.58, p = 0.043).<br> <strong>Conclusion</strong> These findings emphasize the importance of comprehensive training programs that target muscular strength, balance, and mental well-being to reduce injury risk and enhance performance in para-taekwondo. Regular monitoring of these parameters is recommended as part of athlete development programs.</div> پاراتکواندو, قدرت ایزوکینتیک, تعادل عضلانی, ثبات وضعیتی, سلامت روان, آسیب ورزشی Para-taekwondo, Isokinetic strength, Muscle balance, Postural stability, Mental health, Sports Injury 252 268 http://biomechanics.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-426-1&slc_lang=fa&sid=1 Mojtaba Rouhi مجتبی روحی 10031947532846004535 0009-0006-9305-843X No Department of Health and Sports Rehabilitation, Faculty of Sport Sciences and Health Promotion, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Amirhossein Barati امیر حسین براتی 10031947532846004536 10031947532846004536 Yes Department of Health and Sports Rehabilitation, Faculty of Sport Sciences and Health Promotion, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. morteza barzegar bafrouei مرتضی برزگر بفروئی 10031947532846004537 10031947532846004537 No Department of Health and Sports Rehabilitation, Faculty of Sport Sciences and Health Promotion, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran. گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.