fa تغییرات بیومکانیکی زانو در تکلیف پرش و فرود: مطالعه طولی دانشجویان افسری دانشگاه امام علی (ع) تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="rtl" style="text-align:justify"><strong>هدف</strong> این مطالعه با هدف بررسی تغییرات زوایای فلکشن و ابداکشن زانو در دانشجویان افسری دانشگاه امام علی (ع) حین اجرای تکلیف پرش و فرود پس از دوره تمرینات نظامی انجام شد. با توجه به شیوع بالای آسیب‌های رباط صلیبی قدامی در نیروهای نظامی و نقش الگوهای حرکتی در بروز این آسیب‌ها، این پژوهش به دنبال شناسایی تغییرات بیومکانیکی ناشی از تمرینات فشرده نظامی بود.<br> <strong>روش‌ها</strong> در این مطالعه نیمه‌تجربی، ۳۰ دانشجوی افسری مرد دانشگاه امام علی (ع) در دو مرحله‌ ـ‌ ابتدای ورود و پایان سال اول ‌ـ‌ مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمون پرش-فرود برای بررسی الگوهای حرکتی استفاده شد و داده‌های کینماتیکی با دو دوربین ۱۲۰ هرتز در نماهای فرونتال و ساجیتال ثبت و با نرم‌افزار کینوا (نسخه ۰/۲) تحلیل شدند. زوایای فلکشن و ابداکشن زانو در لحظه تماس اولیه و حداکثر فلکشن اندازه‌گیری و داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس دوطرفه با اندازه‌گیری مکرر در SPSS نسخه ۲۵ تحلیل گردید.<br> <strong>یافته‌ها</strong> مطالعه حاضر تغییرات بیومکانیکی معناداری را در الگوی فرود دانشجویان افسری نشان داد. در پای غالب، زاویه فلکشن زانو در انتهای فاز فرود کاهش معناداری یافت (96.26 درجه به 87.27 درجه، <span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:107%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">p = 0.028</span></span></span></span>)، درحالی‌که زاویه والگوس در همین پا افزایش قابل‌توجهی نشان داد (12.32 درجه به 17.44 درجه،<span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:107%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">p = 0.007</span></span></span></span>). این تغییرات در پای غیرغالب با شدت کمتری مشاهده شد (فلکشن: 93.50 درجه به 89.48 درجه؛ والگوس: 13.95 درجه به 15.48 درجه). اثر تعامل معنادار زمان&times;پا (<span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:107%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">F = 5.12, p = 0.028</span></span></span></span>) حاکی از ایجاد الگوی حرکتی نامتقارن پس از تمرینات بود.<br> <strong>نتیجه‌گیری</strong> تمرینات فشرده نظامی منجر به تغییرات بیومکانیکی خطرناکی شامل کاهش فلکشن و افزایش والگوس زانو، به‌ویژه در پای غالب می‌شود. این الگوهای حرکتی می‌توانند خطر آسیب رباط صلیبی قدامی را افزایش دهند. پیشنهاد می‌شود برنامه‌های تمرینی نظامی با آموزش تکنیک‌های صحیح فرود و تمرینات تعادلی تکمیل شوند تا از بروز این تغییرات نامطلوب جلوگیری شود.</p> <div style="text-align: justify;"><strong>Objective </strong>This study aimed to examine changes in knee flexion and abduction angles among military cadets at Imam Ali (AS) University during a jump-landing task following a period of intensive military training. Given the high prevalence of anterior cruciate ligament (ACL) injuries in military personnel and the influence of movement patterns on such injuries, this research sought to identify biomechanical adaptations resulting from military training.<br> <strong>Methods </strong>In this quasi-experimental study, 30 male cadets (mean age: 19.71 &plusmn; 2.30 years; height: 182.66 &plusmn; 6.21 cm; weight: 71.83 &plusmn; 7.71 kg) were assessed in two phases: a pre-test at the beginning of their first academic year and a post-test at the end of the year. A standardized jump-landing protocol was used. Kinematic data were collected using two Canon cameras (120 Hz) positioned in the frontal and sagittal planes and analyzed with Kinovea software (version 2.0). Knee flexion and abduction angles were measured at two critical moments: initial ground contact (first frame of foot-surface contact) and peak flexion (frame showing maximum knee flexion). Data were analyzed using two-way repeated-measures ANOVA in SPSS version 25.<br> <strong>Results </strong>Significant biomechanical changes in landing mechanics were observed. In the dominant leg, knee flexion at peak landing decreased significantly from 96.26&deg; to 87.27&deg; (p = 0.028), while knee abduction increased from 12.32&deg; to 17.44&deg; (p = 0.007). These changes were less pronounced in the non-dominant leg (flexion: 93.50&deg; to 89.48&deg;; abduction: 13.95&deg; to 15.48&deg;). A significant time &times; leg interaction (F = 5.12, p = 0.028) indicated the development of asymmetrical movement patterns after training.<br> <strong>Conclusion</strong> Intensive military training induces potentially risky biomechanical adaptations, particularly reduced flexion and increased abduction in the dominant knee, which may elevate ACL injury risk. Incorporating proper landing techniques and neuromuscular training into military programs is recommended to mitigate these risks.</div> بیومکانیک, تمرینات نظامی, پرش و فرود, رباط صلیبی قدامی Anterior cruciate ligament, Military training, Jump-landing, Biomechanics 424 437 http://biomechanics.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-418-2&slc_lang=fa&sid=1 Hamid Omidi حمید امیدی 10031947532846004814 0009-0007-7849-955X Yes Department of Physical Education and Sport Sciences, Faculty of Command and management, Imam Ali Military' University, Tehran, Iran. گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده فرماندهی و مدیریت، دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایران. Reza Sabzevari Rad رضا سبزواری راد 10031947532846004815 10031947532846004815 No Department of Physical Education and Sport Sciences, Faculty of Command and management, Imam Ali Military' University, Tehran, Iran. گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده فرماندهی و مدیریت، دانشگاه افسری امام علی (ع)، تهران، ایران. Moosareza Ghorbani موسی الرضا قربانی 10031947532846004816 10031947532846004816 No Department of Sport Injuries and Corrective Exercise, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran. گروه آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه گیلان، رشت، ایران.