دوره 7، شماره 2 - ( 6-1400 )                   جلد 7 شماره 2 صفحات 135-122 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2- گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
4- معاونت آموزشی مرکز تحقیقات بیماری‌های شغلی و طب کار، دانشگاه علوم‌پزشکی تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (220 مشاهده)
هدف: هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر تمرینات ثبات ‌مرکزی بر عملکرد ‌حرکتی و تعادل کارکنان زن سی تا پنجاه ساله مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره) تهران بود.
روش ها: برای انجام تحقیق از بین کارکنان زن بیمارستان امام خمینی (ره) تهران تعداد 34 نفر انتخاب شدند. عملکرد‌ حرکتی با استفاده از آزمون‌های میدانی معتبر عملکردی ‌حرکتی (FMS). Functional Movement Screen ارزیابی شد. همچنین تعادل، توان، چابکی، سرعت و انعطاف‌پذیری آزمودنی‌ها به ترتیب با استفاده از آزمون Y، پرش سارجنت، آزمون T، دوی بیست متر و نشستن و خم ‌شدن به جلو سنجیده شد. سپس آزمودنی‌ها به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش [تمرینات ثبات ‌مرکزی] و گروه کنترل [بدون تمرین] تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت دوازده هفته و هفته‌ای سه جلسه برنامه تمرینی ثبات ‌مرکزی را اجرا کردند. پس از اتمام این دوره، دوباره آزمودنی‌های هر دو گروه ارزیابی شدند. در تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تی زوجی جهت بررسی تفاوت درون‌گروهی و از آزمون تحلیل کوواریانس جهت بررسی تفاوت بین‌گروهی استفاده شد.
یافته ها: نتایج آزمون کوواریانس نشان ‌داد که در مقایسه با گروه ‌کنترل، دوازده هفته تمرینات ثبات ‌مرکزی موجب بهبود عملکرد ‌حرکتی، تعادل پویا و سایر فاکتورهای آمادگی ‌حرکتی در گروه آزمایش به صورت معنادار شده ‌است.
نتیجه گیری: تمرینات ثبات‌دهنده کارایی سیستم عصبی عضلانی را بهبود می‌بخشد که موجب حرکت مطلوب مفاصل کمر، لگن و ران در طول زنجیره حرکتی عملکردی، تعادل عضلانی مناسب، تقویت ثبات پروگزیمال و قدرت عملکردی می‌شود و درنهایت، احتمال وقوع آسیب را کاهش می‌دهد.
متن کامل [PDF 6086 kb]   (56 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/11/18 | پذیرش: 1400/3/6 | انتشار: 1400/6/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.