آسیب‌های رباط صلیبی قدامی (ACL)، یکی از شایع‌ترین صدمات ورزشی و آسیب‌های ارتوپدی هستند که می‌توانند تأثیرات جدی بر عملکرد فیزیکی فرد داشته باشند درمان این نوع آسیب‌ها بسته به شدت صدمه و سطح فعالیت بیمار متفاوت است. در مواردی که پارگی جزئی است یا فرد فعالیت‌های فیزیکی سنگینی ندارد، ممکن است روش‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، تمرینات تقویت‌کننده عضلات و استفاده از بریس‌های مخصوص برای تثبیت مفصل زانو توصیه شود. با این حال، در مواردی که پارگی کامل رخ داده باشد، به‌ویژه در ورزشکاران حرفه‌ای یا افرادی که به سطح بالایی از عملکرد فیزیکی نیاز دارند، جراحی معمولاً بهترین گزینه درمانی است. درمان این آسیب‌ها معمولاً به جراحی نیاز دارد و انواع مختلفی از تکنیک‌های جراحی برای ترمیم رباط صلیبی قدامی به کار گرفته می‌شود. این تکنیک‌ها شامل روش‌های مختلف گرافت‌برداری (گرفت‌های خودی، غیرخودی و شبه‌خودی) هستند که هرکدام مزایا و معایب خاص خود را دارند. هدف از این مقاله، بررسی و تحلیل مزایا و معایب انواع گرفت‌های جراحی مورد استفاده در ترمیم آسیب‌های رباط صلیبی قدامی است. با ارائه یک مقایسه جامع از روش‌های مختلف، این مقاله می‌کوشد تا به جراحان و متخصصان ارتوپدی اطلاعات دقیق‌تری در خصوص انتخاب روش درمانی مناسب در این زمینه ارائه دهد.