1- گروه آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
2- گروه آسیبشناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
چکیده: (3784 مشاهده)
هدف این پژوهش با هدف بررسی تأثیر یک دوره تمرینات تعادلی و ترکیبی (عصبیعضلانی و ثباتدهنده) بر درد، ویژگیهای عملکردی و دامنه حرکتی زنان ورزشکار دارای ناپایداری مزمن مچ پا انجام شد.
روش ها در این مطالعه ۳۰ ورزشکار زن مبتلا به ناپایداری عملکردی مچ پا بهصورت هدفمند انتخاب شده و به شکل تصادفی در سه گروه ۱۰نفره تمرینات تعادلی، تمرینات ترکیبی (عصبیعضلانی و ثباتدهنده) و گروه کنترل، قرار گرفتند. ابتدا میزان درد آزمودنیها با آزمون دیداری درد (VAS) و ویژگیهای عملکردی با آزمون جهش جانبی، آزمون جهش هشت لاتین و آزمون جهش سهگانه تکپا ارزیابی شد. برای اندازهگیری دامنه حرکتی دورسی فلکشن و پلانتار فلکشن نیز از گونیامتر استفاده شد. سپس گروههای تمرینی تعادلی و ترکیبی به مدت شش هفته (سه جلسه ۶۰ دقیقهای در هفته) تمرینات خود را انجام دادند سپس بعد مداخله تمرینات اصلاحی و ترکیبی، پسآزمون به عمل آمد. از آزمون لون برای بررسی همگنی واریانسها استفاده شد، آزمون تحلیل کوواریانس برای بررسی تغییرات بینگروهی، آزمون تعقیبی توکی برای بررسی تعیین محل تفاوت میانگین بین گروهها و از آزمون تی همبسته برای بررسی تغییرات درونگروهی استفاده شد.
یافته ها نتایج نشان داد که برنامههای تمرینی تعادلی و ترکیبی تأثیر معنیداری بر درد (۰/۰۳=P، ۰/۰۱=P)، متغیرهای عملکردی (۰/۰۱≥P) و دامنه حرکتی دورسی فلکشن (۰/۰۲=P=۰/۰۱،P) و پلانتارفلکشن مچ پا (۰/۰۱=P=۰/۰۲، P) دارد. در مقایسه دو برنامه تمرینی مشخص شد تأثیر تمرینات ترکیبی بر درد، ویژگیهای عملکردی و دامنه حرکتی دورسی فلکشن آزمودنیها بیشتر بوده است.
نتیجه گیری با توجه به نتایج توصیه میشود در توانبخشی صحیح و بهموقع افراد آسیبدیده از ناحیه مچ پا، از تمرینات تعادلی در کنار تمرینات ترکیبی برای بهبود درد، ویژگیهای عملکردی و دامنه حرکتی استفاده شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1397/7/6 | پذیرش: 1397/11/2 | انتشار: 1397/12/10