دوره 4، شماره 4 - ( 12-1397 )                   جلد 4 شماره 4 صفحات 15-2 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Naserpour H, Mirjani M. The Prevalence and Etiology of Ankle Injury in Professional Karate Players in Iran. J Sport Biomech. 2019; 4 (4) :2-15
URL: http://biomechanics.iauh.ac.ir/article-1-190-fa.html
ناصرپور حمیدرضا، میرجانی مونا. شیوع و بررسی مکانیسم آسیب مچ پای کاراته‌کاران حرفه‌ای ایران. مجله بیومکانیک ورزشی. 1397; 4 (4) :15-2

URL: http://biomechanics.iauh.ac.ir/article-1-190-fa.html


1- گروه آسیب‌شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2- گروه آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (2244 مشاهده)
هدف: هدف از این مطالعه، شیوع و بررسی انواع مکانیسم آسیب مچ پای کاراته‌کاران حرفه‌ای ایران بود.
روش ها: ۳۹۰ کاراته کا با میانگین سنی ۵/۸±۲۴/۲ سال و وزن ۱۱/۸±۶۳/۵ کیلوگرم سبک مبارزه (کومیته) شرکت‌کننده در انتخابی تیم ملی در این تحقیق شرکت کردند. جهت ثبت اطلاعات مربوط به آسیب مچ پا از جمله سابقه، مکانیسم، نوع درمان و نحوه تأثیرگذاری این آسیب‌ها بر توانایی و محدودیت اجرای فعالیت‌های روزانه و ورزشی آزمودنی‌ها از پرسش‌نامه FAAM استفاده شد. از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) برای توصیف داده‌ها و از آزمون همبستگی پیرسون برای تعیین ارتباط بین خرده‌مقیاس‌های روزمره و ورزشی FAAM و از سطح خوداظهاری فرد در سطح معناداری ۰/۰۵ درصد استفاده شد.
یافته ها: ۸۶ درصد کاراته‌کاران تجربه پیچ‌خوردگی و آسیب مچ پا را داشتند و بیشترین میزان آسیب‌دیدگی در حین مسابقه رخ داده است. مهم‌ترین مکانیسم آسیب مچ پا چرخش ناگهانی روی پا و لگد‌زدن به حریف بود و در بیشتر موارد فرد خود‌درمانی انجام داده و به پزشک مراجعه نکرده بود. ضریب همبستگی امتیاز مقیاس فعالیت‌های روزمره و ورزشی نیز با نمرات خود‌اظهاری ورزشکاران نیز به ترتیب P=۰/۰۰۰، r=۰/۵۸۸ و P=۰/۰۰۰، r=۰/۷۴۲ بود. 
نتیجه گیری: با توجه شیوع آسیب‌دیدگی ورزشکاران، توصیه می‌شود برنامه‌های حس عمقی و تقویتی ویژه‌ای در جهت کاهش ریسک‌فاکتورهای آسیب در دستور کار مربیان قرار گیرد. با توجه به عدم پیگیری ورزشکاران در بیشتر آسیب‌دیدگی‌ها در امر درمان و بازتوانی و امکان بروز آسیب مجدد در مچ پا، پیشنهاد می‌شود پس از آسیب، فرایند ریکاوری و برگشت به تمرین تحت نظر پزشک انجام گیرد.
متن کامل [PDF 2100 kb]   (1652 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (1337 مشاهده)  
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1397/8/19 | پذیرش: 1397/10/23 | انتشار: 1397/12/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه بیومکانیک ورزشی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Sport Biomechanics

Designed & Developed by : Yektaweb