دوره 4، شماره 2 - ( 6-1397 )                   جلد 4 شماره 2 صفحات 69-59 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
چکیده:   (3112 مشاهده)
مقدمه: هدف از این تحقیق بررسی و مقایسه تأثیر روش کنزیوتیپ و حرکات اصلاحی بر زانوی پرانتزی و کینماتیک زانوی فوتبالیست­ها­ی نوجوان بود.
روش­ها: پژوهش حاضر به روش نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون بود. در این پژوهش 30 نفر از فوتبالیست­های نوجوان با میانگین سنی 32/2 ± 66/16 دارای زانوی پرانتزی شرکت کردند. که به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در سه گروه مساوی 10 نفره شامل: برنامه حرکات اصلاحی، تیپینگ و کنترل قرار گرفتند. برای تعیین زانوی پرانتزی از کولیس و گونیامتر (برای تعیین زاویه Q) استفاده شد. برای آنالیز حرکت و ثبت تصاویر از دو دوربین دیجیتال با سرعت تصویربرداری 50 فریم بر ثانیه استفاده شد.
یافته­ ها: نتایج نشان داد روش کنزیوتیپ باعث کاهش فاصله دو اپی کندیل داخلی (0/001=p) و افزایش زاویه Q (0/001>p)، زاویه زانو در مرحله ایستا (0/008=p)، برخورد پاشنه (001/0>p)، جدا شدن پنجه پا (0/001>p) شد. همچنین تمرینات اصلاحی باعث کاهش فاصله دو اپی کندیل داخلی (0/001>p) و افزایش زاویه Q (003/0p=)، زاویه زانو در مرحله ایستا (0/019=p)، برخورد پاشنه (0/045=p) شد.
نتیجه­ گیری: تمرینات اصلاحی و تیپینگ باعث کاهش فاصله اپی­کندیل داخلی ران و افزایش زاویه Q شد. بدین‌جهت گنجاندن یک دوره حرکات اصلاحی منتخب و تیپینگ برای افزایش زاویه   Qافرادی که دچار ناهنجاری زانوی پرانتزی هستند بسیار مفید و مؤثر خواهد بود.
متن کامل [PDF 812 kb]   (2410 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1397/1/28 | پذیرش: 1397/5/8 | انتشار: 1397/6/24

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.